Archief

Posts Tagged ‘Al Hoceima’

Glokalisering: Visie op internationale samenwerking voor steden en gemeenten.

Uittreksel GR 24 juni 2011.

Buitenlandse activiteiten.

Spreker stelt vast dat uit het door hem gevraagde en door de stadsdiensten bezorgde overzicht van de internationale werkbezoeken van afgevaardigden van het stadsbestuur in de periode 2007-2011, voor een totale kostprijs van circa 50.000 EUR, blijkt dat ongeveer de helft daarvan werd uitgegeven aan werkbezoeken van één bepaalde schepen. Hij stelt zich vragen bij de return van de missies die door de betrokken schepen werden volbracht en vraagt zich af of dergelijke missies wel tot de taken van een stad behoren.

Schepen Wouter VAN BELLINGEN (SOS 2012) legt uit dat 20.000 EUR van het totaal bedrag van circa 50.000 EUR werd betaald met middelen van de Vlaamse en de federale overheid. Hij wijst op de toenemende internationalisering van de samenleving en op de belangrijke rol die de gemeenten daarin moeten vervullen. Ook de lokale overheden worden immers geconfronteerd met het effect van de internationalisering op het dagelijks leven. In dit verband kan ook worden gesproken van glokalisering, ingevolge de gelijktijdigheid van globalisering en versterking van het lokale niveau.

Bijna alle gemeenten in Vlaanderen onderhouden steeds meer sociale contacten, ook met buitenlandse gemeenten. De buitenlandmissies van het stadsbestuur kunnen worden onderverdeeld in 7 categorieën:

Stedenband met Tambacounda (Senegal) – bestuurskrachtversterkende dimensie.

De missies naar Tambacounda zijn noodzakelijk om de 2 samenwerkingsdomeinen – afvalbeleid en burgerlijke stand – ter plaatse te evalueren en bij te sturen. Tijdens deze missies worden bovendien de ac-tieplannen per jaar opgemaakt en wordt de stand van zaken besproken. Beide samenwerkingsdomeinen worden ondersteund met Vlaamse en federale subsidiemiddelen. De subsidiërende instanties ver-eisen bij iedere missie de opmaak van referentietermen, een gedetailleerd programma en een degelijk missierapport na afloop. Deze documenten werden voor alle missies opgemaakt en zijn ter inzage.

– Gemeenschapsband met Al-Hoceima (Marokko) – sociale dimensie.

De meerderheid van de Marokkaanse gemeenschap in Sint-Niklaas is afkomstig uit de regio van Al-Hoceima. In 2004 werd Al-Hoceima getroffen door een zware aardbeving. Tal van Sint-Niklase organisaties hebben toen acties ondernomen om de inwoners van Al-Hoceima te helpen. Het stadsbestuur maakte een budget vrij voor noodhulp aan de getroffen personen. Gezien de band tussen beide steden is de idee ontstaan om verdere mogelijkheden tot samenwerking te onderzoeken. De bedoeling van de-ze samenwerking is dat verschillende groepen uit beide steden betrokken raken en dat dit beide steden ten goede komt. Deze samenwerking kan een ideale manier zijn om meer dialoog tussen de gemeenschappen te creëren in Sint-Niklaas én in Al-Hoceima. Momenteel wordt samengewerkt rond de thema‟s jeugd en onderwijs. Het stadsbestuur speelt in deze samenwerking de rol van regisseur, dat wil zeggen dat het als link fungeert tussen de partnerorganisaties in beide steden en de samenwerking tussen alle partners coördineert. Vanuit deze rol neemt het stadsbestuur deel aan werkbezoeken naar Al-Hoceima. Bij iedere missie worden referentietermen en een programma opgemaakt. Na de missies wordt een rapport opgemaakt dat ter inzage is.

– Samenwerking met Suqian (China) – economische dimensie.

In oktober 2008 had een eerste missie plaats naar de stad Suqian, die was bedoeld om te peilen naar de economische uitwisselingsmogelijkheden tussen het Waasland en Suqian, de mogelijkheden tot ver-zustering tussen de steden Suqian en Sint-Niklaas, de uitwisselingsmogelijkheden op het vlak van on-derwijs en onderzoek, en de mogelijkheden tot onderzoek rond het kweken van het Belgisch-witblauw-rund in China. Tijdens een tegenbezoek, bij de Vredefeesten in september 2009, van een delegatie uit Suqian werd voorgesteld de samenwerking te formaliseren. De Sint-Niklase gemeenteraad besliste in zitting van 25 september 2009 unaniem om een intentieverklaring te onderschrijven tot verdere samen-werking op diverse terreinen zoals economie, handel, onderwijs, wetenschap, technologie, enzovoort. Partners in de samenwerking zijn het Intergemeentelijk Samenwerkingsverband van het Land van Waas (Interwaas), KaHo Sint-Lieven en Voka. Het stadsbestuur neemt de rol op van facilitator en brengt de actoren samen, zowel hier als daar.

– Jumelages met Abingdon (Engeland), Colmar (Frankrijk), Gorinchem (Nederland), Lucca (Italië), Schongau (Duitsland) en kandidaat-zusterstad Tábor (Tsjechië) – morele dimensie.

In 1962 ondertekende de stad Sint-Niklaas de eerste jumelagepacten, waarmee zij haar steentje wou bijdragen tot de Europese eenmaking. Ondertussen is de tijdsgeest flink veranderd maar er wordt niet-temin voortdurend geprobeerd de bestaande jumelages nieuw leven in te blazen. De officiële missies zijn bedoeld om te netwerken, gegevens uit te wisselen en de uitwisseling van ambtenaren, scholen en verenigingen te faciliteren. De voorbije jaren ligt de klemtoon steeds meer op thematische uitwisselingen. Zo was „kinderarmoede‟ het thema van de conferentie in december 2010 in Sint-Niklaas.

Dat ook Tábor een kandidaat-zusterstad is, heeft te maken met het appel vanuit Oost- en Centraal-Europa waaraan Sint-Niklaas heeft willen beantwoorden. Momenteel wordt onderzocht of het tot een officiële verzustering kan komen.

– Ballonverzusteringen met Château-d‟Oex (Zwitserland) en Bristol (Engeland) – stadspromotionele dimensie.

Protocollaire bezoeken worden gebracht in het kader van de contacten met steden waar, net als in Sint-Niklaas, een lange ballonvaarttraditie heerst. In januari 2001 heeft de gemeenteraad deze contac-ten geofficialiseerd in een ballonjumelagepact.

– Oorlogsherdenkingen in Londen, Breda en Warschau – morele dimensie.

Protocollaire verplichtingen waar het stadsbestuur moeilijk onderuit kan zijn de jaarlijkse herdenking in Londen op uitnodiging van de Britse bevrijders (Royal Queen‟s Regiment) en in Breda omdat een aantal inwoners uit Breda tijdens een bombardement op 17 mei 1940 in Sint-Niklaas zijn omgekomen. De een-malige herdenking in Warschau in 2009 betrof de 65ste verjaardag van de bevrijding van Sint-Niklaas door Poolse troepen onder leiding van generaal Stanislaw Maczek.

– Inhoudelijke conferenties over uiteenlopende beleidsdomeinen.

Met het oog op de vorming van de ambtenaren is het geregeld nuttig dat zij deelnemen aan buiten-landse conferenties of in het buitenland op prospectie gaan. Het gaat om uiteenlopende beleidsdomei-nen zoals sport, musea, welzijn, duurzaamheid, enzovoort.

De schepen besluit dat binnenkort een nieuw convenant ontwikkelingssamenwerking 2012-2013 met de Vlaamse Gemeenschap zal worden gesloten. Aan de raad zal ook een beleidsnota rond internationale samenwerking worden voorgelegd.

Van Bellingen meest naar buitenland.

De afgelopen bestuursperiode (2007-2012) hebben schepenen en stadspersoneelsleden van Sint-Niklaas in totaal 65 buitenlandse reizen gemaakt. Dat heeft de stad 41.344 euro gekost. Koploper is schepen van Internationale Samenwerking Wouter Van Bellingen (SOS-2012), met elf buitenlandse trips. Er komt kritiek dat het wat minder mag, maar burgemeester Christel Geerts (sp.a), die zelf geen énkele reis maakte, sust. “De stad is allerminst een reisbureau.”

De totale kostprijs van de 65 reizen ligt eigenlijk nog iets hoger, op 63.621 euro om precies te zijn, maar een aantal reizen is betaald via Europese, federale of Vlaamse programma’s, zoals de reizen naar Tambacounda in Senegal, waar Sint-Niklaas een partnerband mee heeft. Zo komt het totale prijskaartje voor de stad op ‘maar’ 41.344 euro. Van de 65 reizen werden er 29 gemaakt door stadspersoneelsleden in het kader van hun opdracht. 18 verplaatsingen gebeurden als protocollaire aanwezigheid vanuit het stadsbestuur voor herdenkingsplechtigheden en de verzustering. Van de overige 18 reizen ging het in zeven gevallen om verplaatsingen met subsidies van een hogere overheid.

Kroon

Het is niet verwonderlijk dat Wouter Van Bellingen (SOS-2012) de kroon spant wat betreft het aantal reizen. Hij is immers bevoegd voor jumelages, buitenlandse contacten en ontwikkelingssamenwerking. Van Bellingen heeft er in totaal elf reizen op zitten, onder meer naar de Sint-Niklase zustersteden Abingdon (Engeland) en Schongau (Duitsland), twee keer naar Tambacounda (Senegal), naar Suqian (China), Las Vegas (VS), Lissabon (Portugal) en Al Hoceima (Marokko). Op de tweede plaats staat gemeenteraadsvoorzitter Jo De Cuyper (CD&V) met acht reizen, vooral voor protocollaire aanwezigheden in Londen en Tabor (Tsjechië). Daarna komen – beiden met vijf reizen – schepen Ben Van Eynde (CD&V) en oud-schepen Urbain Vercauteren (sp.a). De andere Sint-Niklase schepenen maakten enkele reizen naar de ballonevenementen in Château d’Oex (Zwitserland) en Bristol (Engeland). Volgens CD&V-gemeenteraadslid Jos De Meyer is de voorbije legislaturen het aantal reizen wel alsmaar gestegen. “Dat er buitenlandse reizen worden georganiseerd, is volstrekt normaal. Maar als er zorgen zijn over de financiële toestand van de stad, zouden sommigen wat kritischer mogen zijn”, klink het.

Naar verluidt zouden er vragen worden gesteld bij onder meer de reis van Wouter Van Bellingen naar de ‘National Conference of Black Mayors’ in Las Vegas, dat de stad 1.000 euro kostte. “Ik was daar als gastspreker uitgenodigd om toe te lichten hoe wij in Sint-Niklaas ons internationaal beleid aanpakken”, reageert Van Bellingen. “Ik ben daar maar vijf dagen geweest, hoewel het congres tien dagen duurde. Bovendien is de helft van de kosten door de organisatie betaald. Dat congres was heel nuttig en ik heb daar veel van opgestoken om hier het beleid in Sint-Niklaas verder vorm te geven. We overdrijven niet in onze missies. Ik weiger ook vele aanbiedingen voor conferenties. De voorbije twee jaar ben ik alleen maar naar een congres over fietsbeleid in Nederland geweest.”

Meerwaarde

Burgemeester Christel Geerts (sp.a) benadrukt dat de reizen telkens kritisch worden bekeken. “Ikzelf blijf liever in Sint-Niklaas, maar wie wél eens een reis maakt, doet niks verkeerd als het doel en de meerwaarde zijn aangetoond. Als je een verzustering hebt met Europese steden, moet je die ook onderhouden. We zijn ook blij als er een delegatie uit de zustersteden op de Vredefeesten is. We hoeven niet kritischer te zijn. De stad is allerminst een reisbureau.”

JV, HLN

Samenwerking met partnerstad Al Hoceima, Marokko nu officieel.

De gemeenteraad van de Sint-Niklase partnerstad Al-Hoceima in Marokko heeft op 28 februari de samenwerking met Sint- Niklaas officieel goedgekeurd. In de Wase hoofdstad werd de overeenkomst al in december van vorig jaar getekend. “De meerderheid van de Marokkaanse gemeenschap in Sint- Niklaas is afkomstig uit de regio van Al-Hoceima”, zegt schepen voor Internationale samenwerking Wouter Van Bellingen (SOS-2012). “Daarom werken we al sinds begin 2010 met deze stad samen. Er werden al wederzijdse werkbezoeken afgelegd en concrete samenwerkingsthema’s gedefinieerd en uitgewerkt. Er zijn ondertussen ook al verschillende scholenbanden gesmeed en nog dit jaar vindt er een culturele inleefreis plaats naar Al-Hoceima.”

BEFO, GVA

Financiële steun voor uitwisselingsprojecten Sint-Niklaas.

Sint-Niklaas haalt de banden met steden binnen en buiten Europa verder aan. De samenwerking met Al Hoceima en Tabor is officieel gemaakt. Twee scholen krijgen een toelage voor een uitwisselingsproject.

De gemeenteraad van Sint-Niklaas besliste in december om het klassieke verzusteringsproject, dat dit jaar zijn vijftigste verjaardag viert, op een nieuwe leest te laten verdergaan. Uitwisselingen zijn nu ook mogelijk met de Tsjechische stad Tabor. En vanaf dit jaar kunnen niet enkel scholen, maar alle erkende verenigingen hun grenzen verleggen. “Met Tabor hebben we al contacten sinds 2001. Verschillende clubs, zoals bijvoorbeeld Tussen Pot en Pint, zijn al naar Tsjechië afgereisd”, verduidelijkt schepen voor Internationale Samenwerking, Wouter Van Bellingen (SOS 2012). “En we merken dat niet alleen scholen geïnteresseerd zijn in verzustering. Daarom breiden we de mogelijkheden voor sociaal toerisme en voor culturele uitwisselingen uit naar alle erkende verenigingen.”

Ook buiten Europa

Ook steden buiten Europa staan al een tijdje op het programma. Naast projecten in Senegal en de economische samenwerking met Suqian in China, wordt een samenwerkings-overeenkomst ondertekend met de Marokkaanse partnerstad Al Hoceima, waar de meerderheid van de Marokkaanse gemeenschap in Sint- Niklaas van afkomstig is. Hierdoor wordt de samenwerking na twee jaar officieel gemaakt.

Toelage

Bassischool Sint-Camillus en Technisch Instituut Sint-Carolus krijgen van de stad een toelage van 2500 euro om hun uitwisselingsprojecten te ondersteunen. Het Hoger Beroepsonderwijs Verpleegkunde in Sint-Carolus kan zo rekenen op een extra financieel ruggensteuntje tijdens de uitwisseling met Al Hoceima in september van dit jaar. “We plannen een samenwerking met het IFCS, de school voor verpleeg- en vroedkundigen in Al Hoceima en met het ziekenhuis Mohammed V”, zegt Kaat Roose, docente verpleegkunde. “Acht laatstejaarsstudenten zullen gedurende vier weken stage lopen. We hebben hen geselecteerd op hun kennis van het Frans en op hun motivatie. De bedoeling is dat de uitwisseling op termijn in twee richtingen verloopt. Het akkoord daarvoor moet nog ondertekend worden door de Marokkaanse overheid. We wachten in spanning af.”

Sint-Camillus

Bassischool Sint-Camillus ging in het schooljaar 2010-2011 van start met een samenwerking met Izzemouren op het platteland van Al Hoceima. “We zijn meegegaan met een delegatie van de stad en we hebben meteen afspraken gemaakt om de uitwisseling zo snel mogelijk tot stand te laten komen”, licht directrice Ilse Martens toe. “In de paasvakantie organiseren we een culturele reis voor leerlingen van het vijfde en zesde leerjaar. We hebben de reis bewust in de paasvakantie gepland zodat de lessen niet in het gedrang komen. Inschrijven gebeurt volledig op vrijwillige basis en voor de ouders bestaat de mogelijkheid om op eigen kosten mee te gaan. Op die manier willen we de kinderen een nieuwe cultuur laten opsnuiven in een beschermd kader.”

Samenwerken met Marokkaanse stad.

Een delegatie uit Sint-Niklaas heeft in de Marokkaanse plaats al-Hoceima de basis gelegd voor een samenwerking tussen beide steden. In de Wase hoofdstad wonen 2.500 Marokkanen met roots in de streek. Vanaf 2011 is het de bedoeling jongeren uit Sint-Niklaas tijdens schoolvakanties op inleefreis naar al-Hoceima te sturen

Sint-Niklaas is sinds mensenheugenis verzusterd met Gorinchem in Nederland, Schongau in Duitsland, Abingdon in Engeland en Lucca in Italië. Aan de jumelagelijst is het voorbije decennium het Tsjechische Tábor toegevoegd. Ook met Tambacounda in Senegal onderhoudt Sint-Niklaas sinds 2007 warme banden.

De Wase hoofdstad overweegt nu een ‘internationale samenwerking’ met al-Hoceima op te zetten. Die havenstad ligt in het noorden van Marokko, aan een beschutte baai aan de Middellandse Zee. ‘De meeste Sint-Niklazenaars met Marokkaanse roots stammen uit al-Hoceima en omgeving. Het gaat om naar schatting 2.500 inwoners’, weet Ali Salhi.

Het OCMW-raadslid, zelf van Marokkaanse komaf, maakte deel uit van een negenkoppige delegatie uit Sint-Niklaas, die net terug is van een missie van één week in al-Hoceima. De groep, met ook schepenen Wouter Van Bellingen en Ben Van Eynde, onderzocht de mogelijkheid om beide steden te laten samenwerken op vlak van jeugd, onderwijs, cultuur en vrouwenbewegingen.

De diversiteitscoördinator van de Katholieke Hogeschool (KaHo) Sint-Lieven uit de Hospitaalstraat reisde mee af. ‘Onze collega’s daar bieden drie van de zes richtingen van Sint-Lieven aan: verpleegkunde, vroedkunde en de leraarsopleiding voor de lagere school’, ontdekte Trui Masschelein. ‘We kunnen docenten en studenten uitwisselen.’

Het stadsbestuur hoopt sowieso dat lagere en middelbare scholen uit Sint-Niklaas en al-Hoceima zullen verzusteren. ‘Dat hoeft niet met over-en-weer reizen te gaan. Dankzij het internet kan het ook virtueel, via webcam’, stelt Els Cant, deskundige internationale samenwerking op het stadhuis.

Vanaf 2011 is het de bedoeling jongeren uit Sint-Niklaas tijdens schoolvakanties op inleefreis naar al-Hoceima te sturen. ‘De groepen moeten gemengd zijn. Daarmee bedoelen we: Vlaamse en Marokkaanse Sint-Niklazenaars’, besluit Ali Salhi.

Verzustering is niet achterhaald.

Heeft de verzustering van Sint-Niklaas met de traditionele partners Schongau (Duitsland), Lucca (Italië), Colmar (Frankrijk), Abingdon (Verenigd Koninkrijk) en Gorinchem (Nederland) nog een toekomst? In vergelijking met veertig jaar geleden, toen deze contacten werden gelegd, reist ook de Sint-Niklazenaar tegenwoordig op eigen houtje de hele wereld af en heeft hij daarvoor geen officiële banden met zijn thuisstad van doen. Is het symptomatisch dat de jeugdverzustering, lange tijd de motor van het hele gebeuren, op apegapen ligt? Misschien bieden de nieuwe contacten van Sint-Niklaas met Tabor (Tsjechië) en Tambacunda (Senegal) wel interessantere perspectieven? Gazet van Antwerpen trok met een delegatie Sint-Niklazenaars naar Schongau en voelde ook schepen van Verzustering Wouter Van Bellingen (Spirit) aan de tand.

Is de Europese verzustering niet aan euthanasie toe?
Neen! Ze is zeker niet achterhaald. Alleen willen we als stad naast de persoonlijke contacten meer aandacht besteden aan een thematische samenwerking op het niveau van de ambtenaren en politici. Daarom werden beleidsmatig verzustering en ontwikkelingssamenwerking samen gebracht onder de noemer internationale samenwerking.

Vroeger was het uitgangspunt van de verzustering: door elkaar beter te leren kennen oorlogen voorkomen. Het accent verschoof steeds mee naar: hoe kunnen we binnen de Europese context samenwerken? Innovatie, klimaat en diversiteit: dat zijn de thema’s waarrond het momenteel draait in Europa. Er komen steeds meer Europese middelen ter beschikking voor samenwerkingsprojecten, iets waar veertig jaar geleden nog geen sprake van was.

Geef eens een voorbeeld?
In november van vorig jaar ging ik op bezoek in Abingdon. Daar leerde ik veel bij over de seniorenproblematiek. Anderzijds zag ik er ook: gemeenten hebben daar geen financiële middelen om een serieus beleid op poten te zetten. Dan zijn we in ons land toch veel beter af. Iets helemaal anders is ons festival Villa Pace begin september. Dat staat voortaan onder de bescherming van de Europese Commissie. Voorlopig heeft dat nog geen financiële consequenties, maar dat kan nog komen. Belangrijk is de interesse bij de andere zustersteden om hier een inbreng in te hebben.

Bij het recente verzusteringsbezoek aan Schongau trokken ook Sint-Niklazenaars mee die daar al vaker op bezoek waren. Waarom geeft de stad niet de voorkeur aan mensen die er voor de eerste keer naar toe gaan?
Dat hangt af van wie zich kandidaat stelt. Het is ook niet verkeerd dat mensen regelmatig terugkeren. Zij vertegenwoordigen de stad als een soort van ambassadeurs. Ze zorgen voor continuteit in de relatie. Je moet het ook in zijn juiste context zien: op officieel verzusteringsbezoek trekken, vergt een engagement. De stad betaalt slechts een vierde van de verplaatsingskosten terug. Het is zeker niet zo dat we louter toeristische uitstappen sponsoren.

Er zijn uitwisselingen met Brest-Litovsk in Wit-Rusland geweest. Waarom kwam daar geen vervolg op?
Die kwamen tot stand vanuit de verenigingen. Dat is stil gevallen. Het is niet aan de stad om dat te activeren. Zo bestaat er ook interesse vanuit Polen. Maar als stad beginnen we niet aan avonturen die we niet waar kunnen maken. Vanuit die optiek lijkt het me zinvoller om na te gaan of we niet beter eerst de contacten met ons adoptiedorp Magura Ilvei in Roemenië verder uitdiepen. Vanuit het Sint-Niklase verenigingsleven bestaat er sinds 1989 al een band. Het land is ook lid geworden van de Europse Unie.

Vanwaar de belangstelling voor Tambacounda in het Afrikaanse Senegal?
Tambacounda is een voorbeeld van een relatie die groeide vanuit de basis lang voor mijn tijd. Het begon vanuit Bevrijde Wereld. Later ging ook 11.11.11 mee in zee. Dat Sint-Niklaas als stad de contacten een officieel karakter gaf, was de volgende stap in die evolutie. Het biedt in de traditie van de verzustering een andere kijk op de wereld.

Wat kost de internationale samenwerking de stad jaarlijks?
Heel weinig. Ik ken het bedrag niet uit het hoofd. Ik denk 100.000 euro. Ik weet wel dat wat in de begroting staat jaar na jaar niet wordt opgebruikt.

Oudstrijders van de verzustering vinden dat de stad te weinig doet om de spirit levendig te houden.
Het is niet de stad die het initiatief moet nemen. Als inwoners zelf iets belangrijk vinden, dan ondersteunen wij dat graag.

Waarom stelt de jeugdverzustering niet veel meer voor?
Die is aan een herbronning toe. Voor veel jongeren vormen bestemmingen in Europa geen uitdaging meer. Daar komt bij dat steeds meer scholen inspelen op uitwisselingsprojecten aangeboden door de Europese Unie. Maar het is niet aan de stad om de jongeren bij het handje te nemen. Als ze zelf met nieuwe voorstellen komen, wil ik daar over praten. Graag zelfs.

Staan er nog andere steden op de kandidatenlijst voor internationale contacten?
Neen. Maar ik hoop dat er binnenkort ook vragen komen van de buitenlandse gemeenschappen in Sint-Niklaas. Ik denk daarbij aan de Turken en de Marokkanen. Veel daarvan komen uit dezelfde streek. Zou het niet mooi zijn als er contacten komen met die steden? Misschien moet ik daar maar eens werk van maken…

KODE, GVA

%d bloggers liken dit: