Categorie: Internationale Samenwerking

“Opvolger van de Leopold II-laan? Dat kan zeker een gekleurde vrouw worden”: Wouter Van Bellingen, in 2007 de eerste (en nog steeds enige) zwarte schepen in Vlaanderen.

“Tien jaar geleden kreeg ik heel Vlaanderen over mij heen, toen ik voorstelde om de naam van de Leopold II-laan te veranderen. Ik werd uitgelachen, genegeerd, zelfs uitgedaagd. Maar kijk, nu is het dan toch zo ver.” Voor Wouter Van Bellingen, in 2007 de eerste zwarte schepen in Vlaanderen, mag het tijd kosten om de nodige stappen te zetten, maar hij ziet nu wel uitgelezen kansen om het ook in Sint-Niklaas anders aan te pakken. 

In januari 2007 legde Wouter Van Bellingen de eed af als eerste zwarte schepen in Vlaanderen. Daarmee zorgde hij voor een primeur, al kreeg hij geen navolging. “We zijn nu 2020. Als ik dertien jaar geleden de eerste was, zou je verwachten dat er na mij nog velen zouden zijn gevolgd. Maar dat is niet gebeurd. Ik was de eerste zwarte schepen en ik ben nog altijd de enige zwarte schepen tot nu toe in Vlaanderen.” Daarmee wil hij niet zeggen dat er niks is veranderd. Al gebeurt het wel telkens met kleine stapjes, zoals hij ook merkt als directeur van de vzw Integratiepact.

Zo ook in zijn thuisstad Sint-Niklaas, waar burgemeester Lieven Dehandschutter (N-VA) nu aangeeft dat de tijd rijp is om de Leopold II-laan van naam te veranderen. Van Bellingen pleitte daar in 2010 als schepen al voor, maar ondervond toen nog heel wat weerstand. “Eigenlijk was toenmalig burgemeester Christel Geerts (sp.a) ook voorstander. Ons progressief kartel van sp.a, Groen en SOS-2012 wilde die naamsverandering, maar binnen de meerderheid was er helaas geen meerderheid (het kartel zat toen in een coalitie met CD&V-N-VA, red). Ik zou uit de biecht kunnen klappen, maar dat doe ik niet. Ik ben vooral blij dat de CD&V-jongeren nu met het hele verhaal mee zijn. In de trouwzaal heeft trouwens ook altijd een groot portret van Leopold II gehangen. Dat heeft ook al voor veel discussie gezorgd. Het hangt er nu niet omwille van onderhoudswerken, maar ik kan me niet voorstellen dat het nog terugkomt. Wél een straatnaam veranderen, maar het portret laten hangen? Nee, dat zie ik niet gebeuren.”

“Hoopvol door jongere generaties”

“Ik ben heel blij dat alle fracties in de gemeenteraad er nu wél achter staan. In 2010 werd ik met mijn voorstel om die straatnaam te wijzigen bijna afgemaakt door sommige opiniemakers. Ik kreeg heel Vlaanderen over mij heen. Eerst lachten ze met mij, dan negeerden ze mij, dan bekampten ze mij, maar na een tijdje win je dan toch. Dat doet me plezier. In tien jaar tijd kan er dus wel wat veranderen. En dat komt vooral door de jongere generaties. Zij stemmen mij hoopvol. Jongeren groeien vandaag op in een andere, veel meer diverse wereld. Zij stellen zich vragen én ze hebben makkelijker toegang tot bronnen over alle mogelijke onderwerpen. En er wordt ook meer geluisterd, vind ik.” 

Impact van corona  

“Uiteraard heeft de dood van George Floyd in de Verenigde Staten de problematiek heel nadrukkelijk en op een schokkende manier blootgelegd. Maar er is nog veel meer dat speelt. En vergeet ook de impact van corona niet. Veel mechanismen zijn duidelijker geworden. Deze periode is een bewustwording over solidariteit en verbondenheid. Ons gedrag heeft in deze tijden immers impact op het welzijn van anderen. We zijn allemaal met elkaar verbonden. Dat heeft corona heel duidelijk gemaakt.”

Gekleurde vrouw

En een nieuwe naam dan, voor de Leopold II-laan? Van Bellingen was indertijd voorstander om er de Maurits Coppieterslaan van te maken, naar de Sint-Niklase politicus (1920-2005) die het boegbeeld werd van de progressieve vleugel binnen de toenmalige Volksunie. Nu denkt hij er anders over. “Maurits Coppieters zou in 2020 honderd jaar geworden zijn, dus dat lijkt een goeie aanleiding. Maar toch denk ik dat het in 2020 beter is om voor de naam van een gekleurde vrouw te kiezen. Dat zou Coppieters ongetwijfeld zelf ook een beter idee gevonden hebben. En even belangrijk is de manier waarop zo’n naam wordt gekozen. Het zou heel waardevol zijn om daarbij de Sint-Niklazenaren met Afrikaanse roots actief te betrekken, door met hen en nog andere gemeenschappen in dialoog te gaan. Geen participatie, maar een dialoog, omdat een dialoog uitgaat van gelijkwaardigheid. Het hoeft ook allemaal niet te snel te gebeuren. Láát het gebeuren, benut deze uitgelezen kans om te tonen dat ook in Sint-Niklaas ‘everybody’s lives matter’. Een symbolisch persoon een plaats geven in ons stedelijk erfgoed, dat betekent echt wel iets.”

Music for Life

 

Music for Life Vlos

 

Onder de vele acties in het kader van Music for Life waren er dit weekend ook enkele opvallende sportieve evenementen. In Sint-Niklaas werd zaterdag 10 uur lang op rollen gefietst (op de foto rechts: actrice en politica Viv Van Dingenen). Iedereen kon tegen betaling een liedje aanvragen, dat tijdens het fietsen werd gespeeld. De opbrengst ging naar vluchtelingenorganisatie VLOS.

GVA, GUVV/FOTO GERT COOLS

De vos is terug.

Interpellatie in de gemeenteraad van 22 november ’13.

De vos is in Vlaanderen terug van weggeweest. De afgelopen jaren merken we dan ook een echte opmars van de vos. En dit zelfs in steden zoals Gent en Antwerpen. Maar ook in het Waasland zijn er reeds meldingen geweest van vossen. Door de lintbebouwing en de algemene ruimtelijke structuur in Vlaanderen wordt de vos dan ook nu vaker door de mens opgemerkt. Ondanks zijn slechte reputatie in het verleden , krijgen we de laatste tijd toch een beter beeld over de vos. Een goed voorbeeld hiervan is de film “De Nieuwe Wildernis” die onlangs vertoond werd in de Siniscoop. De vos is immers een nuttig dier. Door zijn voedselkeuze van ratten, muizen en wilde konijnen is hij daarom een goede partner in het beperken van schade aan landbouwgewassen. En als aaseter ruimt hij eveneens heel wat kadavers op langs onze wegen. En er zijn dus genoeg redenen om de vos niet te doden. daarom vragen we dat het stadsbestuur een gedoogbeleid voert voor vossen en bij jagers aandringt om niet op vossen te jagen. Daarnaast vragen we dat het stadsbestuur de bevolking uitvoerig informeert over enerzijds het bestaan van de vos in onze stad, maar ook over de bescherming van hun pluimvee via een degelijk hok. En dit via de stadskroniek.

Ook vragen we dat bij de volgende dag van het Park, de vos te nemen als thema. In het ons stadspark staat immers een beeld over Reynaert.Op die dag kan Theater Tieret zijn beperkte versie stuk tonen over Reynaert op verschillende locaties in het stadspark (kiosk, het totemplein van Unicef, het Waburgkasteel). Het Reynaertgenootschap kan cultuur-historische lezingen geven in het Walburgkasteel… Vogelbescherming Vlaanderen kan opnieuw de film “ De Nieuwe Wilderniss” vertonen samen met een infostand over het leven van de vos. Toerisme kan fietsuitstapjes regelen met het stadspark als begin- & eindpunt. De leerkracht van mijn dochter heeft reeds een hele uitgewerkte Reynaertzoektocht die langs verschillende Reynaertplaatsen in Sint-Niklaas en Belsele gaat. De lokale bakkers kunnen hun reinaertgebak promoten. Kortom de vos heeft een gigantisch potentie en een mix van ecologie en cultuur. Zo kunnen we Reinaert, de vos officieel terug welkom heten in de hoofdstad van het Waasland en hem misschien ook dier van het jaar maken.

Daarnaast wil ik als vos’er aan het stadsbestuur vragen om aan de vooravond van de vieringen van de herdenkingen van WO I in 2014 de komende jaren een extra inspanning te leveren als Vredesgemeente. Deze maand was ik net als verschillende vertegenwoordigers van het stadsbestuur op mijn jaarlijkse afspraak, nl. de 11 novemberviering in Nieuwkerken. Als schepen van jeugd zorgde ik ervoor dat er sinds een paar jaar in alle deelgemeenten een delegatie van de jeugdraad aanwezig is. Het zou mooi zijn mochten we er ook in slagen om oud en jong, maar ook de 11 november-vieringen en de thematiek van Noord-Zuid samen te versterken rond 11 november. Dat de toelage voor 11.11.11. vanaf volgend jaar serieus vermindert, vind ik dan ook een slecht signaal. Maar misschien kunnen we ter compensatie met de uitgespaarde middelen in alle deelgemeenten een versterking doen van 11 november en de Noord-Zuid-thematiek. Het gebeurd nu reeds in Belsele en sinds dit jaar organiseert ook de dorpsraad naast de solidariteitsmaaltijd ook de 11-novemberviering. Vaak is men vergeten dat op de slagvelden van WO II ook veel soldaten begraven liggen van toenmalige kolonies, die hun leven hebben gegeven voor Vrede ook hier in Europa. Op gepaste tijd zal ik dan ook met een voorstel naar de Gemeenteraad meekomen in de hoop dat jullie dit steunen.

VOS 2012Tenslotte verschilt VOS maar één letter van SOS. En het zal u dan ook niet verwonderen dat wij als kleine partij, ons verwant voelen met dit sluwe en rebelse dier.  Als kleine, onafhankelijke lokale partij pogen we net als Reynaert De Vos wantoestanden aan te kaarten, maar als een moderne vos doen we ook constructieve voorstellen voor een beter bestuur van onze stad.

Wouter Van Bellingen

Tournai, capitale belge de l’Unicef en 2013-2014.

TOURNAI – En raison notamment de son investissement pour les enfants de Haïti en 2010, Tournai a été désignée comme «ville de solidarité Unicef 2013-2014».

 

Ambassadrice de l’Unicef au même titre que Justine Henin, Axel Red pourrait bientôt venir à Tournai.
Ambassadrice de l’Unicef au même titre que Justine Henin, Axel Red pourrait bientôt venir à Tournai.

 «Après la ville flamande de Saint-Nicolas, Tournai vient d’être désignée par Unicef Belgique ville de solidarité Unicef 2013-2014. Deux axes définiront notre programme d’actions: la sensibilisation de la population aux droits de l’enfant et la collecte de fonds pour réaliser ses missions sur le terrain.»

Tel est l’essentiel d’une lettre envoyée fin juillet, par la Ville de Tournai, à quelque 300 associations, entreprises, institutions et services-clubs locaux, auxquels il est demandé de participer à ce projet. Celui-ci débutera en septembre et se clôturera le 20 novembre 2014, quand on fêtera le 25e anniversaire de la Convention des Nations-Unies des droits de l’enfant.

Nous avons rencontré Christophe Lison, chargé de la coordination du projet.

Comment devient-on « ville de solidarité Unicef » ?

Depuis deux ans, Unicef Belgique approche les villes moyennes en leur demandant de poser leur candidature. En 2012-2013, on s’était adressé aux communes flamandes et c’est Sint-Niklaas qui avait été désignée. Pour 2013-2014, on a contacté des villes wallonnes et c’est Tournai qui a été choisie. Unicef Belgique avait apprécié notre initiative de 2010, quand nous avions organisé un Festival Haïti «Tous en cœur», qui avait rapporté 13 000 €, dont 50 % avaient été attribués à l’Unicef. Nous avons aussi été questionnés sur notre investissement en matière de coopération au développement et de droits des enfants. Nous avons expliqué que nous organisons une Semaine de la solidarité internationale et que, dans le cadre de notre jumelage avec Bethléem, selon le vœu des associations membres de la commission communale de solidarité internationale, il a été décidé d’aider les enfants et les personnes handicapées de Palestine, pendant six ans, la Ville apportant une somme de 15 000 € chaque année.

Avez-vous déjà une idée de ce que vous allez faire d’ici fin 2014 ?

Nous attendons les réponses aux courriers que nous avons envoyés fin juillet pour élaborer un programme. Les fanfares de Templeuve et d’Esplechin, qui s’étaient mobilisées pour Haïti, nous ont déjà fait savoir qu’elles proposaient d’attribuer à Unicef Belgique les bénéfices d’un concert de musiques militaires grand-ducales qui sera organisé en avril 2014 à l’église de Templeuve. Pour le reste, les idées ne manquent pas: sensibilisation dans les écoles, caravane dans les villages pour encourager les parrainages d’enfants, soirée entreprises avec le spationaute belge Frank De Winne, augmenter de 50 cents le prix d’entrée dans nos musées au profit de l’Unicef, proposer à nos écoles artistiques de réaliser des œuvres et de les vendre aux enchères, présence de stands Unicef dans toutes nos grandes manifestations, marché de Noël alternatif, présence de Justine Henin – ambassadrice Unicef – dans l’un de nos clubs de tennis etc.

Savez-vous déjà à quoi serviront les fonds récoltés sur Tournai ?

La Ville va devoir choisir un pays où seront envoyés les fonds. Ce sera sans doute le Congo, sachant que la Province du Hainaut et la mutualité chrétienne s’investissent déjà au Sud-Kivu, et que nous ne voulons pas nous éparpiller. En 2012-2013, Sint-Niklaas avait récolté 120 000 €.

L’avenir, François descy

Solidariteitsstad wil nu ook ‘vredesgemeente’ worden Sint-Niklaas.

Sint-Niklaas wil zich de komende jaren verder profileren als solidaire stad en zal dat doen onder de noemer ‘Solidair Sint-Niklaas’.

Sint-Niklaas heeft een lange vredestraditie. De jaarlijkse Vredefeesten willen de bevrijding van de stad tijdens WOII herdenken en de vredesboodschap blijvend overbrengen bij het grote publiek.

In 2011 was Sint-Niklaas de allereerste Unicef Solidariteitsstad. Het hele jaar werkten het stadsbestuur, de Actie- en Adviesgroep Solidariteit, scholen en tal van verenigingen samen om kinderrechten en internationale solidariteit in de kijker te plaatsen.

Aan het stadhuis hangt tijdens de Internationale Dag van de Vrede op vrijdag 21 september de vredesvlag op. Dat om de eis voor ontwapening en het belang van vrede kracht bij te zetten. De stad maakt ook deel uit van het netwerk Mayors for Peace.

In oktober wordt aan de gemeenteraad een intentieverklaring voorgelegd om “vredesgemeente” te worden. Als de intentieverklaring opgenomen wordt, belooft de raad zich in te zetten om op lokaal vlak te werken aan een ‘Cultuur van Vrede’.

SOPY