Archief

Archive for december, 2017

Tijd om eens een koffietje te gaan drinken.

Beste Nozizwe

Ik moet zeggen dat toen ik uw brief op twitter las. Ik eerst sprakeloos en dan diep ontroerd was. Je weet het niet, maar jouw kandidatuurkaartje voor de Vlaams jeugdraad staat nog steeds op mijn buro. Het was jouw moeder die bij mij langs kwam met de vraag om jou te steunen. Het deed me direct denken aan mijn eigen mama, die voor mijn eerste verkiezingscampagne in regen en wind voor mij flyerde. Ook al zei ik tegen haar dat ze dat niet moest doen. Maar je kent ze, onze moeders. We hebben het niet van vreemden.

Ook al hebben we elkaar nog nooit echt gesproken, sinds die dag voelde ik met jou verbonden. En volg ik jou op de voet. Jouw verkiezing binnen de Vlaamse Jeugdraad. En daarna als voorzitter. Ik was super fier, de eerste zwarte voorzitter van de jeugdraad. Mijn heldin.

Maar het mooiste moest nog komen. Dit jaar werd je als eerste Belgische, ‘Young European of the Year’. Een rolmodel voor jongeren in Europa. Meer dan verdiend! Ik ben overtuigd dat mensen later pas gaan beseffen wat een eer dit voor ons land was.

Weet je Nozizwe? Vandaag is het een feestdag. Bijna 70 jaar geleden nam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, de Universele verklaring van de rechten van de mens aan. Het zijn dagen als vandaag dat ik met respect terug kijk op de realisaties van het verleden. Maar het werk is nog niet af. Het werk zal nooit af zijn tot de dag dat iedereen het leven kan leven, zoals m/v/x het wil.

Ik wil je alvast meegeven dat ik je door dik en dun zal steunen. Want het publieke leven dat jij kiest, is niet makkelijk, maar is jouw weg. Een voorbeeld voor mezelf is Mathama Ghandi. Hij heeft zoveel bereikt met zijn geweldloos verzet en zijn kordate vriendelijkheid. Hij zag steeds het goede in de mens. En vooral, hij heeft nooit kwaad met kwaad vergeld.

Tenslotte wil ik je met jou een goeie raad delen, die mijn moeke me meegaf: ‘Maak nooit een compromis met jezelf. Het is een slappe houding. En het is jezelf een beetje beliegen. Sta steeds achter jouw ideeën ook al is dat soms moeilijk. Maar als je dat niet doet, verminder je jezelf en jouw zelfrespect in waarheid en liefde. Soms is dit gemakkelijk en soms heel moeilijk.’

Maar nog belangrijker is dat je weet dat je nooit alleen staat en diegene waar je het voor doet, het weten. Want op een dag krijg je dan een brief van iemand die jou heel erg bewondert.

Maar nu eerst volle gas gaan voor jouw diploma !

Met oprechte groeten,

Wouter Van Bellingen

PS

Het wordt nu echt wel eens tijd dat we eens een koffietje gaan drinken 😉

Advertenties
Categorieën:Integratiepact, Media, Mening, Pers

“Integratie is iets dat we met zijn allen en ons hele leven doen”

Elke zaterdag vraagt De Ochtend iemand om ons zijn of haar held van de week een brief te schrijven. Deze week schrijft Nozizwe Dube, studente Rechten aan de KULeuven en uittredend voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad, een brief aan Wouter Van Bellingen, directeur van het Integratiepact.

Beste meneer Van Bellingen,

“Integratie is iets wat je heel jouw leven doet, Nozizwe”, zei mijn moeder tegen de veertienjarige ik. “En het werkt langs twee kanten. Aan de ene kant ben jij er, de nieuwkomer, die de nieuwe taal leert. Aan de andere kant de autochtonen, die ook met jou in dialoog willen gaan. Enkel zo werkt het”, voegde ze eraan toe.

Vandaag, acht jaar later, denk ik nog vaak aan integratie. Ik kan niet anders, de media en het publiek debat worden door deze en andere gerelateerde thema’s gedomineerd. A sign of the times.

Op 22 november 2017 publiceerde de Koninklijke Boudewijnstichting haar onderzoek over de institutionele discriminatie en het racisme waarmee medeburgers uit voormalige Belgische kolonies te maken krijgen. Het ging hier niet om mensen die racisme een relatief begrip maken dat gebruikt wordt voor hun persoonlijke mislukkingen. Het onderzoek toonde de structurele afwezigheid van kansen en de institutionele discriminatie van veel zwarte medeburgers in het onderwijs, de arbeids- en huisvestingsmarkt. Het onderzoek houdt ons als Belgische samenleving een spiegel voor.

Donderdag 7 december 2017 las ik met veel interesse uw interview over het integratiepact in De Standaard. U kondigde aan dat het integratiepact, waar u al een tijdje aan werkt, een systeemverandering wil waarmaken. U wilt vooral geen pact waar iedereen snel zijn handtekening onder zet en er vervolgens niet meer naar kijkt.

Het is gemakkelijk om van de zijlijn te roepen en tieren dat de multiculturele samenleving mislukt is. Het is gemakkelijk om te denken dat integratie iets is wat nieuwkomers alleen moeten doen.

Het is gemakkelijk om van de zijlijn te roepen en tieren dat de multiculturele samenleving mislukt is. Het is gemakkelijk om te denken dat integratie iets is wat nieuwkomers alleen moeten doen. Nee, integratie is iets dat we met zijn allen en voor ons hele leven doen. Onze maatschappij is toch voortdurend in verandering?

Het vraagt het grootste doorzettingsvermogen en passie om je in te zetten voor een duurzaam project dat de institutionele struikelblokken, die in de weg staan van gediscrimineerde medeburgers, wegwerkt. Het vergt veel geduld om voorbij de polarisering te durven kijken en in stilte voort te timmeren aan een project waar de hele samenleving mee vooruit gaat.

Tussen het rumoer van de doemdenkers en de afwezigheid van verontwaardiging uit politieke hoek over structurele discriminatie, deed het deugd om te zien dat er wel nog mensen zijn die actief op zoek gaan naar oplossingen.

Mijn bewondering voor uw werk is groot, meneer Van Bellingen.

Met vriendelijke groeten,

Nozizwe Dube

Nozizwe Dube (22 jaar) is studente Rechten aan de KULeuven en uittredend voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad. Ze schrijft dit brief in eigen naam.

https://radio1.be/integratie-iets-dat-we-met-zijn-allen-en-ons-hele-leven-doen

Categorieën:Integratiepact, Media, Pers
%d bloggers liken dit: