Home > Media, Pers > We dachten dat onze tocht was afgelast vanwege het weer.

We dachten dat onze tocht was afgelast vanwege het weer.

Zaterdag kwamen presentator Ernst-Paul Hasselbach en productiemedewerkster Leentje Custers om bij een verkeersongeluk in Noorwegen. Beiden waren daar voor het 2BE-programma 71° Noord. “Over stoppen is niet eens gediscussieerd. Dat was de logica zelve”, aldus judoka Heidi Rakels en de Sint-Niklase schepen Wouter Van Bellingen, twee van de kandidaten. Op het moment van het ongeluk waren de kandidaten bezig aan de beklimming van een berg. De crewleden die hen begeleidden, kregen telefoon vanuit het basiskamp en meteen werd de tocht afgeblazen. “Waaróm werd ons in eerste instantie niet gezegd”, aldus Rakels. “Het sneeuwde erg hard, dus aanvankelijk dachten we dat het iets met het weer te maken had.” “Later bleek dat het om een ongeval ging”, vertelt Van Bellingen, “en dat maakte de terugtocht nog zenuwslopender, want niemand wist wié een ongeval had gehad. Toen we beneden hoorden dat het om Ernst-Paul en Leentje ging, hadden sommigen dan ook een dubbel gevoel: héél eventjes opluchting – omdat het niet om iemand uit onze eigen families ging – en dan verdriet.” Cast en crew waren enorm aangedaan. “Ernst-Paul hadden we tot dan elke dag gezien”, zegt Van Bellingen. “Veel tijd om te praten, was er niet, maar ik heb hem toch enkele keren kort gesproken. Wist je dat het de eerste keer was dat twee gekleurde mensen (Hasselbach en Karoline Kamosi, red.) samen een programma in prime time presenteerden? Daar hebben we nog grapjes over zitten maken. Een zeer aangename man. En Leentje, die had het enthousiasme van iemand die aan het begin van haar carrière stond. Ze brandde van ambitie.” “De tragiek is: de beklimming van die berg was veel risicovoller dan die autorit van Ernst-Paul en Leentje”, gaat Van Bellingen verder. “Al werd in ons geval niets aan het toeval overgelaten. Ik kan het niet genoeg benadrukken: als er één ding perfect geregeld was, dan was het onze veiligheid. We waren zó veilig dat we ons er soms aan ergerden, aan dat bemoederd worden. De security was op en top.” “De begeleiding na het slechte nieuws idem”, knikt Rakels. “We konden meteen onze familie bellen en er waren onmiddellijk twee psychologen ter plaatse. Wat de banaliteit van het ongeluk betreft: waar en hoe het gebeurd is, doet er in feite niet toe. Er zijn twee mensen gestorven en dat is triest zonder meer. Het zet je met beide voeten terug op de grond en doet je beseffen dat je er elke dag opnieuw het beste van moet maken.” SVC, concentra

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: