Dag: 22 maart 2007

1.246 keer ja.

Mag dit huwelijk door mij worden voltrokken?” Wouter Van Bellingen, de zwarte schepen van Burgerlijke Stand uit Sint-Niklaas, zegende gisteravond de grote trouwpartij met 623 paren in.
In een hagelwit kostuum verscheen Wouter Van Bellingen gisteren om 20.20 uur op het podium op de Grote Markt. Op het altaar van het massahuwelijk, zeg maar. De plechtigheid begon vijftien minuten later, omdat de toeloop van trouwlustige koppels zo overweldigend was. Van de 692 ingeschreven paren waren er 623 aanwezig, ondanks het regenachtige weer.

Van Bellingen, geflankeerd door zijn echtgenote Katrijn, deed de bijtende koude verdwijnen toen hij de grootste trouwpartij uit zijn carrière inzegende. ,,Neemt u elkaar tot wettige echtgenoten?” wierp hij een overbodige vraag in het publiek. Waarna 1.246 keer ja weerklonk. ,,En mag dit huwelijk door mij worden voltrokken?” voegde hij eraan toe, met een knipoog naar de drie koppels die hem weigerden als schepen van Burgerlijke Stand. Opnieuw 1.246 keer ja. Omdat zijn vrouw hen had ingeschreven, mocht ook Van Bellingen de bruid kussen.

Voordat de zwarte schepen de grootste trouwpartij uit zijn carrière had afgewerkt, nam burgemeester Freddy Willockx (SP.A) de microfoon in handen. Hij noemde de weigering van drie koppels om zich te laten huwen door een zwarte schepen, een ,,schrijnend geval van domheid”. De terechtwijzing werd ondersteund door boegeroep uit het publiek. Met zijn uitspraak dat het stadsbestuur ,,nooit een millimeter zal wijken voor racisme”, kreeg de burgemeester dan weer de handen op elkaar.

,,Ik ben niettemin dankbaar voor zoveel steunbetuigingen”, had Van Bellingen zich eerder op de dag laten ontvallen op een internationale persconferentie. ,,Hopelijk kan ik over enkele dagen mijn oude leven oppikken.” Zijn echtgenote Katrijn juicht dat alleen maar toe. ,,We zagen Wouter al niet zoveel, maar nadat de heisa losbrak, kwam hij alleen nog maar naar huis om te slapen. (lachend) Het zou leuk zijn als we elkaar weer vaker ontmoeten.”

DHS, Nieuwsblad.

Wouter.

Vlaamser dan Wouter Van Bellingen komen ze niet, zo bleek deze week nog maar eens bij Friedl’ Lesage op Radio 1. Hij etaleerde een kennis van de Vlaamse Beweging waar zelfs menig ex-VU’er voor zou moeten passen, had nog gezongen bij Philippe Herreweghe, was lid van de scouts, een straffer curriculum kun je haast niet voorleggen.

Alleen in het land van Ensor en Magritte kom je het dan tegen dat die oer-Vlaamse pedigree gecombineerd wordt met een Afrikaanse huidskleur. Het is ronduit schattig.

Helaas niet voor drie koppels die het onbetamelijk vonden om zich door hem in de echt te laten verbinden.

Gelukkig draaide het incident andersom uit. Van nobele onbekende, alleen wereldberoemd in Sint-Niklaas, groeide Van Bellingen uit tot een internationale mediaster en hij deed dat bovendien met verve.

De man wiens totem bij de scouts spitssnuitdolfijn was (luisterbereid, nieuwsgierig en verantwoordelijk) veroverde nog wat Vlaamse harten toen hij samen met zijn vriend van Marokkaanse afkomst Ali bij een optreden in De Pappenheimers vrolijk onderuitging door een gebrekkige Bijbelkennis.

Opgegroeid in een gezin met vier geadopteerde kinderen, van zwart tot koffie-met-melk, kent hij de schampere opmerkingen van kindsbeen af, kent hij het gif dat het Vlaams Belang blijft verspreiden, ervaarde hij meermaals het ongegeneerde racisme van de kleine Vlaamse man.

Wat Van bellingen zo uniek maakt, is dat hij zich niet wrokkig, vernederd of gefrustreerd opstelt, maar dat domme racisme countert met goedgemutstheid, een bulderlach en een positieve ingesteldheid.

Meer dan zevenhonderd koppels hebben hem daar gisteravond, onder het oog van de wereldpers, voor bedankt door hun trouwbeloften te hernieuwen tijdens een massafeest op de grootste Grote Markt van het land.

Met een breugeliaans gebaar een snuit trekken tegen de onverdraagzaamheid, de kilte en de bitterheid, ook dat is gelukkig een beeld van Vlaanderen dat de internationale gemeenschap gisteren van ons te zien kreeg, een gelukkig en veel te zeldzaam tegengif tegen het extreem rechtse imago dat ons hoe langer hoe meer parten speelt.

Spirit weet dat het met Van Bellingen goud in handen heeft. Laat Geert Lambert al zijn gewicht gebruiken om hem op een lijst te duwen. En een welgemeende proficiat aan alle (nieuwe) trouwers van Sint-Niklaas.

Yves Desmet, De Morgen.

Meer dan zeshonderd trouwparen trotseren regen in Sint-Niklaas voor verdraagzaamheid.

‘Tégen racisme, voor verdraagzaamheid. Daarom zijn we hier.’ Gilbert Remouchamps (49) ritst zijn motorjekker dicht. ‘Dat koppels niet gehuwd willen worden door een zwarte schepen, is te dom voor woorden. Zoiets mag je simpelweg niet laten passeren. Zelfs niet als het regent.”Ja maar schatje’, voegt Veerle (44) er schalks aan toe, ‘we zijn hier toch ook voor onszelf, hé.’ Het koppel uit Lier scheurde speciaal richting Sint-Niklaas om samen met 625 andere trouwparen ‘ja’ te zeggen, met De Morgen (en in het kielzog de internationale pers) als getuige. “Opgestaan met een tintelend gevoel, toch een beetje zenuwachtig, je kent dat wel”, vertelt Veerle. “Je trouwt tenslotte niet elke dag.” Eén woord was genoeg voor het Lierse stel om zich via het internet in te schrijven voor de symbolische massatrouw. Gilbert boekte er speciaal een dag verlof voor, “ook al zijn we eigenlijk al officieel getrouwd. (kijkt lachend naar zijn leren outfit) Ja, ook op de motor.” “En toch is deze tweede keer niet minder speciaal dan de eerste keer”, haast Veerle zich. “We zijn hier omdat we onze huwelijksbeloften sowieso eens wilden vernieuwen maar vooral uit protest. Dat drie koppels weigerden om zich te laten huwen door schepen Wouter Van Bellingen (Spirit), dat gaat voor ons te ver.” Zo’n weigering kan niet door de beugel, vonden ook heel wat Sint-Niklazenaars. Wat begon met een simpele protestmail, groeide uit tot een massa-evenement. Gisteren gaven welgeteld 626 paartjes elkaar (opnieuw) hun jawoord. Hun symbolische huwelijk werd ingezegend door Wouter Van Bellingen himself, voor de gelegenheid in een maagdelijk wit pak gestoken. Bonte bende  Er moest wat afgeregeld worden, maar tegen een uur of drie in de namiddag zijn Veerle en Gilbert vertrekkensklaar. Hun jongste zoontje Noah (16 maanden en het enige kindje van hen twee samen) is met een batterij pampers toevertrouwd aan zijn vijf halfbroers en -zusjes, de motor is volgetankt, de trouwkledij aangetrokken en het gezicht opgemaakt. “Dit is exact de outfit waarin we zes jaar geleden getrouwd zijn”, grinnikt Gilbert. “Alleen hebben we er deze keer een warm onderlijfje aan toegevoegd.” Net als hijzelf ziet zijn aanstaande er feestelijk uit: een stoer motorpak met kanten witte handschoentjes en een bijpassend diadeempje. “Zes jaar geleden was onze huwelijksreceptie nog niet gedaan of we gingen ervandoor op de moto, rechtstreeks op huwelijksreis”, blikt Veerle terug. In plaats van eronderuit te muizen, vieren ze het deze keer groots. En symbolisch. In Sint-Niklaas, of all places. Veerle: “(wijst naar de tweewieler) Mijn dochter heeft een groot kartonnen bord gemaakt voor op onze moto: ‘Wij trouwen in Sint-Niklaas’, met hartjes erbij. Zo zijn we naar hier gekomen!” 16 uur. Als allereerste arriveert het echtpaar Remouchamps op de Grote Markt in de stad van burgemeester Freddy Willockx (sp.a) De inschrijvingen zijn nog niet bezig, dus een pannenkoek kan er gezien het gure weer wel in. “Goed dat we hier zijn”, zegt Gilbert tevreden. “Die man (Wouter Van Bellingen, MJ) is democratisch verkozen door het volk, we moeten in opstand komen tegen wat er gebeurd is.” “En dan te bedenken”, pikt Veerle in, “dat hij geadopteerd is. Is dit de toekomst voor adoptiekinderen? Straks gaan mensen alleen nog blanke kindjes willen adopteren! Wat ons betreft: hoe meer kleuren, hoe beter.” Dat geldt ook voor de Grote Markt, die zich druppelsgewijs vult met een bonte bende. Kanten sluiers, zijden slepen, hoge hoeden, een handvol vreemde vogels, schijnbaar weggelopen uit een travestietenshow. “We zijn als één van de eersten ingeschreven”, sms’t Veerle enthousiast naar de zes kinderen thuis. “Ze gingen allemaal volgen via de tv en Radio 2.” Een man komt zich inschrijven met zijn hond, een oudere heer staat erop opnieuw te huwen zijn twee jaar geleden overleden vrouw, van wie hij een foto mee heeft. Homo en hetero, blank en zwart, jong en oud: allemaal willen dat symbolische boterbriefje op de Internationale Dag tegen Racisme. Beats of love De regen valt intussen met bakken uit de lucht, maar de 626 bruidjes en evenveel aanstaanden laten zich niet uit hun lood slaan. Veerle en Gilbert trekken voor een warme thee naar de Marokkaanse tent van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. “De openingsdans straks?” Het koppel haalt de schouders op. “Goh, we gestemd op het liedje ‘Ti amo'”, verklaart Veerle. “Omdat dat in een andere taal is. (begint te grijnzen) Tja, wij zijn niet zo traditioneel.” Als repetitie kan er al een dansje af op de tonen van de optredende groepen. 20 uur. Na lang wachten is het moment eindelijk aangebroken. Maar wat blijkt? Wouter Van Bellingen is nergens te bespeuren. Enkele vermoeide paartjes met koude voeten geven het op. Twintig minuten, een stand-upcomedian en een gospelkoor later verschijnt hij dan toch op het podium in vol ornaat: de zwarte schepen van Sint-Niklaas. De ogen van Veerle en Gilbert schitteren als die van een verliefd paartje. Enkel de kraaienpootjes errond verraden dat ze geen twintig meer zijn, maar wie maalt daar in godsnaam om? “Zijn jullie er klaar voor?”, roept Van Bellingen. “Willen jullie trouwen? En: willen jullie door mij gehuwd worden?” “Jáááááááá”, schreeuwt de uitzinnige massa. Waarop 1.252 kersverse echtgenoten elkaar kussen. De zoen mondt met wat stuntelig kunst- en vliegwerk uit in een groepsknuffel en een openingsdans. Dat wordt Noordkaap met ‘Ik hou van u’, het lied klinkt boven alles uit. Als al die huwelijken afgelopen nacht ook nog eens geconsumeerd werden, dan baadt het Waasland vandaag in orgastische sferen. En ergens in Lier zal daar wel een vleugje van op te snuiven zijn. MJ, De Morgen.

Massahuwelijk tegen racisme haalt wereldnieuws.

Op de internationale Dag tegen Racisme haalde Sint-Niklaas gisteren de wereldpers met een massale trouwpartij. Ceremoniemeester was de zwarte schepen Wouter Van Bellingen (Spirit). De aanleiding voor het evenement was de weigering van drie paren om door Van Bellingen gehuwd te worden.

‘Racistisch gedrag is omgesmeed tot een nooit gezien positief signaal voor verdraagzaamheid’, vatte burgemeester Freddy Willockx (sp.a) het hele gebeuren gisteren samen. ‘Het is de allereerste keer dat onze stad de wereldpers haalt en we willen dat gebruiken om een symbool te stellen voor meer tolerantie in de samenleving’, klonk het.

Een 650-tal paren schreef zich de voorbije weken in voor de symbolische huwelijksceremonie op de Grote Markt. Maar het weer speelde de organisatoren parten.

‘Met de happening van vandaag willen we duidelijk maken dat Sint-Niklaas een tolerante en verdraagzame stad is’, zei Van Bellingen, die zelfs microfoons van Al Jazeera en CNN voorgehouden kreeg.

De massatrouw kreeg ook de steun van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR). Volgens directeur Jozef De Witte gaat het niet op dat mensen menen het recht te hebben op een andere schepen, enkel wegens zijn huidskleur. ‘We kunnen ze niet dwingen te trouwen. Dus laat ze zelf maar het slachtoffer zijn van hun gedrag’, zei De Witte.

De strijd tegen racisme kwam ook ter sprake tijdens het vragenuurtje gisteren in het Vlaams Parlement. De Vlaamse minister voor Gelijke Kansen, Kathleen Van Brempt (sp.a), kondigde aan dat het CGKR straks ook juridisch kan optreden voor de slachtoffers van discriminatie in Vlaamse materies. Vandaag kan het centrum dat niet. Dat is bijvoorbeeld een probleem voor de toepassing van het Vlaamse decreet over een evenwaardige participatie op de arbeidsmarkt.

Meldpunten

Van Brempt denkt ook aan meldpunten voor gevallen van discriminatie. Voor de zomer wil ze ook klaar zijn met een decreet ‘Gelijke Behandeling’, dat alle vormen van discriminatie moet tegengaan.

Van Brempt reageerde daarmee op Mieke Vogels (Groen!), die vindt dat de Vlaamse overheid te weinig doet om racisme aan te pakken en onverdraagzaamheid aanwakkert met vooroordelen over Franstaligen.
KVe, De Tijd.

Liefde overwint alles.

Met een welgemeend Ja! stuurde Sint-Niklaas woensdag een duidelijke boodschap van verdraagzaamheid de wereld in. Maar liefst 692 koppels beloofden elkaar eeuwige trouw tijdens de symbolische huwelijksplechtigheid van de veelbesproken zwarte schepen Wouter Van Bellingen. Een dag lang was Sint-Niklaas het epicentrum van de liefde.

700 koppels beloven elkaar eeuwige trouw op Dag tegen racisme

Enkele fikse regenbuien ’s middags verhinderden niet dat de zon een dag lang prominent aanwezig was op de Grote Markt van Sint-Niklaas. Symbolisch weliswaar, want de stad zond wereldwijd een boodschap van liefde en verdraagzaamheid uit.

De buitenlandse cameraploegen waren niet te tellen. Woensdag was de Wase hoofdstad wereldnieuws. “Dom racistisch gedrag is uitgegroeid tot een nooit gezien positief signaal”, refereerde burgemeester Freddy Willockx (sp.a) vanop het podium op de Markt naar de weigering van drie koppels om door de zwarte schepen Wouter Van Bellingen te worden getrouwd. “Het is de allereerste keer dat onze stad de wereldpers haalt en we willen dit moment gebruiken om een symbool te stellen voor meer tolerantie in de samenleving. Sint-Niklaas is geen racistische stad.”

Wouter Van Bellingen was zichtbaar ontroerd door 5.000 mensen die weer en wind trotseerden om hem een warm hart toe te dragen. Toen de klokken van de kerk luidden en hij zijn vrouw op de lippen kuste, gaf het publiek Van Bellingen een oorverdovend applaus. Fel toegejuicht sprak hij de trouwbelofte uit. Voor de bijna 700 koppels volgde een weergaloos moment suprême: een hartverwarmende blik in elkaars ogen en een ontroerende knuffel. “Ik hoop straks opnieuw mijn oude leven weer op te pikken, maar deze dag zal ik nooit meer vergeten”, klonk Van Bellingen achteraf geëmotioneerd.

Sint-Niklaas rekende met dit evenement af met de negatieve boodschap die de zwarte schepen had gekregen. Of zoals Jozef De Witte van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding zei: “We kunnen ze niet dwingen te trouwen, dus laat ze zelf maar slachtoffer zijn van hun gedrag.”

Heel de wereld heeft gisteren kunnen meemaken hoe mensen met de taal van de liefde een negatieve situatie kunnen ombuigen. De boodschap kan niet luid genoeg weerklinken, vond burgemeester Freddy Willockx. “Recentelijk nog werd schepen Wouter Van Bellingen een schotel oesters geweigerd omdat men dacht dat hij van het personeel was.”

Orgelpunt van de avond werd de groepsdans. De deelnemers konden vooraf kiezen. Ik hou van u van Noordkaap bleek de meest populaire openingsdans.

JOVE, GVA